Opublikowane przez Ministerstwo Finansów założenia do ustawy o odwróconej hipotece nie precyzują, jaki będzie mechanizm obliczania świadczeń. Najprawdopodobniej ustawodawca pozostawi to w gestii banków. Na świecie funkcjonują różne rozwiązania: jednorazowa wypłata, linia kredytowa i comiesięczne świadczenie, analogicznie do comiesięcznej płatności raty w przypadku „normalnego” kredytu.

23 lata płatności dla kobiety i 18 dla mężczyzny

Aby oszacować, na jaką kwotę mogą liczyć posiadacze nieruchomości, którzy podpiszą z bankiem umowę odwróconej hipoteki, przyjęliśmy, że wartość nieruchomości to 300 tys. zł. Jednocześnie założyliśmy, że bank wypłaca świadczenie co miesiąc. Zgodnie z tabelą przeciętnej długości życia osób w wieku 60 lat, przyjęliśmy, że kobieta pobiera świadczenie przez 23 lata, a mężczyzna przez 18 lat.

Do oszacowania wysokości świadczenia zastosowaliśmy dwa narzędzia, jedno uwzględniające zasady wypłacania takich świadczeń w USA, gdzie odwrócona hipoteka funkcjonuje od blisko pół wieku, a drugie – własne. Do obliczeń przyjęliśmy stopę procentową na poziomie 6%, czyli analogiczną do kredytów mieszkaniowych w złotych.

Mniej dla kobiety

Z szacunków wynika, że mężczyzna, w zależności od zastosowanej metody kalkulacji, może liczyć na świadczenie rzędu 790-860 zł, a kobieta 520-580 zł. Oznacza to, że przez 18 lat bank „wykupuje” od mężczyzny nieruchomość wartą dziś 300 tys. zł płacąc 155 tys. zł (52%), a od kobiety przez 23 lata „wykupuje” tę nieruchomość płacąc 160 tys. zł (53%). Nieduża wysokość świadczenia w stosunku do wartości nieruchomości może być czynnikiem ograniczającym popyt na odwróconą hipotekę ze strony klientów. W obliczeniach nie uwzględniliśmy dodatkowych kosztów, na przykład prowizji czy kosztów ustanowienia hipoteki na rzecz banku.