Okazuje się, że wiek ma znaczenie. Przynajmniej w przypadku kredytów hipotecznych. Każdy bank ma swoje własne reguły, dotyczące maksymalnego okresu kredytowania oraz wieku kredytobiorcy w momencie spłaty ostatniej raty zobowiązania. To jak najbardziej logiczne – trudno oczekiwać, aby bank liczył na to, że jego klient będzie spłacał raty aż do setnych urodzin. Kredytobiorcy powinni jednak pamiętać o istnieniu takich limitów, bo mają one jednoznaczne konsekwencje. Niekiedy wiek zwyczajnie dyskwalifikuje osoby, które ubiegają się o „wymarzony” kredyt. Ostrzegają przed tym eksperci.

Minimalny i maksymalny wiek kredytobiorcy

Banki najczęściej pożyczają środki w ramach kredytu hipotecznego na 30-40 lat. Bywają instytucje, stosujące krótszy limit (25 lat w Invest-Banku), kilka instytucji jednak udzieli kredytu nawet na pół wieku (Alior Bank, Getin Bank, Get Bank, Bank Ochrony Środowiska). Te najdłuższe kredyty są udzielane jedynie grupie najmłodszych kredytobiorców (maks. 30 lat).

Banki stosują także inne ograniczenie, a mianowicie maksymalny wiek kredytobiorcy w dniu spłaty ostatniej raty. Przeważnie wynosi on 70 – 75 lat, ale w niektórych instytucjach dopuszczany jest nawet wiek 80 lat (Alior Bank, Getin Bank, Bank BPH). Nieraz (m.in. w Kredyt Banku) można wydłużyć możliwość spłaty o 5 lat, wykupując ubezpieczenie na życie.

W niektórych bankach 45-latek fizycznie nie ma szans na zaciągnięcie kredytu na 30 lat. Można wysnuć więc prosty wniosek – młodszy ma lepiej, bo może zadłużyć się na dłuższy okres, a dzięki temu – płacić niższe raty. Wszystko wydaje się logiczne, istnieje tylko jedno „ale” – Rekomendacja SII. Wspomniany dokument mówi jednoznacznie, że bank ma prawo udzielać kredytów na 30, 40 czy 50 lat, ale tylko takim kredytobiorcom, którzy byliby w stanie spłacić całość swojego zobowiązania w ciągu 25 lat.