Obowiązująca od 26 sierpnia ustawa „O zmianie ustawy — Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw” mówi wprost, że „kredytobiorca może dokonywać spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz dokonać przedterminowej spłaty pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie”.

Takie postawienie sprawy zdecydowanie poprawia pozycję osób, spłacających kredyty walutowe. Na pewno łatwiej w takiej sytuacji refinansować zadłużenie, a gdy bank ma taką świadomość, zupełnie inaczej rozmawia z klientem, chcącym renegocjować niektóre warunki kredytu.

Weźmy kredyt osoby, która np. zaciągała w wakacje zeszłego roku kredyt w euro w banku DnB Nord. Aby uzyskać 300 tys. zł, kupiła od banku (po ówczesnym kursie kupna 3,84 zł) ponad 78 131 EUR, po roku ma do oddania ok. 76,4 tys. EUR.

Jeśli chciałaby przejść z takim kredytem do konkurencji, musiałaby spłacić go w złotówkach. DnB Nord przeliczyłby kredyt po swoim kursie sprzedaży euro, czyli 4,28 zł za euro i zażądał 327 tys. zł.

Nowy bank, np. Raiffeisen, podzieliłby 327 tys. zł kredytu po swoim kursie kupna euro (4,034 zł) i po całej operacji klient byłby winny nowemu bankowi ponad 81 tys. euro, zamiast dotychczasowych 76,4 tys. EUR.

Dowiedz się także: Czy warto sięgnąć po kredyt konsolidacyjny?

Sposób na ominięcie spreadu

Obecnie klient po prostu przenosi kwotę zadłużenia w euro, która pozostaje mu do spłaty, czyli w naszym przypadku ok. 76,4 tys. CHF. Różnica wynosi 5 tys. euro. To ok. 7 proc. wartości przenoszonej przez przykładowego klienta kwoty, czyli tyle, ile wynosi przeciętna wartość różnicy między kursem kupna i sprzedaży euro w bankach.